رضا سرور: جماعت تئاتری ایران با مردی وداع می ‌کنند که هیچ‌گاه حقیقت را انکار نکرد و لذت آموختن را به ذلت فروختن ترجیح داد. او به «مرکزیتِ حقیقت و چرخیدن ستارگانِ امید بر مدارِ آن» ایمان داشت.